Değersizlik Hissinden Kurtulabilirsin

DEĞERSİZLİK HİSSİNDEN KURTULABİLİRSİN AÇIKLAMA VE AYDINLATMA METNİ
 
Değersizlik hissi, en sessiz ama en derin duygulardan biridir.
İnsan bir cümleyle ifade edemez belki ama her davranışında, her kararsızlığında, her çekingenliğinde bu duygunun izleri taşınır.
 
Ve genellikle bu his şunlarla başlar:
“Kimse beni önemsemiyor.”
“Benim söylediklerim ciddiye alınmaz.”
“Onlar kadar iyi değilim.”
“Ben zaten ikinci plandayım.”
“Beni ancak bir işe yaradığımda severler.”
 
Çocuklukta atılan tohumlar, ergenlikte büyür; yetişkinlikte kendi değerine yabancılaşmış bir zihin ortaya çıkar.
İşte bu yabancılaşma, zamanla şuna dönüşür:
 
Kendi ihtiyaçlarını erteleyen…
Başkalarını mutlu etmek için kendini tüketen…
Öne çıkmaktan korkan…
Takdir istemeye utanır hâle gelen…
Kendini sorgusuzca hep geri çeken bir yapı...
 
Bu telkinin amacı:
Bilinçaltında “değersizim” diye yazılmış kalıpları silmek
“Ancak başkalarını mutlu edersem değerliyim” kodunu dönüştürmek
Kendilik algısını dış onaya değil, iç onaya bağlamak
Kendi sınırlarını çizemeyen, herkese evet diyen yapının altında yatan boşluğu doldurmak
“Ben kimim?” sorusuna korkmadan “değerli biriyim” cevabını verebilmeyi sağlamak
 
Bu telkini kimler dinlemeli?
Kendini sürekli yetersiz, görünmez ya da sıradan hissedenler
Başarıya rağmen içini boş hissedenler
İnsanlar arasında kendini değersiz görenler
Herkesi önemseyip kendini ihmal edenler
Kendini bir işe yaramadığı zaman sevilemez hisseden herkes
 
Nasıl dinlenmeli?
Sessiz bir ortamda, kulaklıkla
Sabah ve gece olmak üzere günde iki kez
Uyurken de dinlenebilir
En az 21 gün boyunca düzenli uygulanmalıdır
Günlük yazı çalışmaları (ayna karşısında özdeğer cümleleri, içsel çocukla diyalog vb.) ile desteklenmelidir
 
Unutma:
Senin değerin yaptıklarınla değil, varlığınladır.
Bu telkin, seni kendinle yeniden tanıştıracak.
 
Bu Subliminal Telkin Müziği Hipnotik Telkin ve Hipnotik Olumlamalardan oluşmakta olup içeriği aşağıdaki metinlerden oluşmaktadır.
 
DEĞERSİZLİK HİSSİNDEN KURTULABİLİRSİN SUBLİMİNAL HİPNOTİK TELKİN İÇERİĞİ
 
Gözlerini kapatıyorsun. İçinde tanıdık bir his beliriyor…
“Yeterli miyim?”
Ama bu kez o soruya cevap aramıyorsun.
Onun yerine başka bir şey yapıyorsun:
Derine iniyorsun.
 
İçinde sessiz, küçük bir çocuk var.
Kenarda durmuş, herkesin onu fark etmesini bekliyor.
Ama bu çocuk bağırmıyor. Zıplamıyor.
Sadece orada duruyor.
Ve bakıyor…
“Beni kimse görmüyor” der gibi…
 
Sen şimdi o çocuğun yanına gidiyorsun.
Diz çöküyorsun.
Gözlerine bakıyorsun.
Ve diyorsun ki:
“Ben seni görüyorum. Ben seni duyuyorum. Ve sen önemlisin.”
 
İşte o anda gözleri doluyor.
Çünkü belki ilk kez biri onunla bu kadar sessiz, bu kadar sahici kalıyor.
İlk kez biri onu “başardığı için” değil; “olduğu için” seviyor.
 
Zihninde bugüne kadar seni görünmez yapan her an sıralanıyor…
Duyulmadığın konuşmalar…
Takdir edilmediğin emekler…
Senin yerine başka birinin övüldüğü anlar…
Ama şimdi o anlara şöyle diyorsun:
“Ben orada değildim. Kendime yeni bir yer kuruyorum.”
 
Ve kurduğun yerde bir cümle yankılanıyor:
“Ben değerliyim. Çünkü varım.”
 
Senin iç ışığın kimsenin onayına muhtaç değil.
Senin sevgin, kıymetin, saygınlığın birilerinin alkışına göre şekillenmemeli.
Çünkü sen kendi içindeki değeri bulduğunda, dünya da seni oradan görür.
 
Ve içinden şu cümle yükseliyor:
“Ben değersizlik hissinden kurtulabilirim. Çünkü artık kendimi görüyorum. Kendime tanık oluyorum. Ve bu tanıklık beni onarıyor.”